در این بخش قصد دارم در خصوص طراحی چند حیوان که در هنر مینیاتور کاربرد دارند توضیحاتی ارائه دهم .

طراحی آهو :

در هنر مینیاتور به وفور از این حیوان استفاده شده است . تنها زیبایی و تناسب این حیوان نبوده است که باعث شده بسیار بکار برود. بلکه وصف و خصال آهو تزیین کننده بسیاری از آثار اساتید فن بوده است .به همین علت آهو را به یکی از زیبا ترین مظاهر طبیعت تشبیه کرده اند . 


طراحی بدن آهو از جهت ساختار همانند دیگر حیوانات است و از همان قائده دو دایره استفاده میشود . تفاوت طراحی آهو با حیوانات دیگر مثلا اسب در این است که در حالت ایستاده و مثل اسب کشیده نیست . پای اسب در حال ایستاده نیز کشیده تر میباشد . 


دویدن آهو بیشتر به جهیدن شبیه است .که پاها و دستان خود را به سمت عقب جمع میکند .و حالتی شبیه جهش به وجود می آورد .سینه وشکم آهو در حال دویدن چندان تغییر نمیکند ودر حالی که حیواناتی مانند شیر و روباه و سگ هنگام دویدن قفسه سینه شان بزرگتر شده و در فاصله بین شکم و لگن فرو رفتگی بیشتری ایجاد میشود . سم آهو دو شاخ بوده و پشت پاهای آن دو زائده قرار دارد .



آهو از نظر شکل ظاهر هم انواع مختلف دارد .اما چون طراحی آهو در حالت کلی به یک شکل مرسوم است دیگر انواع آن در طراحی مورد استفاده قرار نمیگیرد . برای طراحی سر آهو از قاعده جداگانه ای استفاده میشود که با طراحی سر دیگر حیوانات متفاوت است .


ابتدا خطوط محیطی سر آهو را رسم میکنیم .آنگاه خطوط داخلی و پیشانی که کمی برجسته بوده و سپس برجستگی پوزه رسم میشود .یکی از مشخصه های آهو این است که لب و فک این حیوان برجسته نیست . برای اینکه طراحی از آهو زیبا تر شود لازم است از مدل کامل حیوان که در حال ایستاده است استفاده نمود .ازین طریق میتوانید حرکت ساده دویدن و راه رفتن حیوان را مجسم کرده وبا تمرین فراوان سعی کنید آنرا فرا گیرید .